Ruimte voor wat we nog niet weten
In haar eerste column neemt Kristie Lamers, directeur van Lifeport@, je mee in een vraag die haar bezighoudt: hoeveel ruimte maken we eigenlijk voor wat we nog niet weten? Een persoonlijke reflectie over nieuwsgierigheid, ontmoeting en innovatie.
De meeste belangrijke dingen in mijn werk ontstaan zelden volgens plan.
Dat klinkt misschien vreemd voor iemand die veel tijd doorbrengt met plannen, agenda’s, programma’s en strategieën. Toch merk ik het steeds opnieuw. De gesprekken die blijven hangen. De ideeën die echt iets in beweging zetten. De samenwerkingen die onverwacht blijken te werken. Ze ontstaan vaak niet op het moment dat we denken dat ze zullen ontstaan.
De afgelopen tijd zag ik verschillende coalitieakkoorden voorbijkomen. Documenten vol ambitie, betrokkenheid en verantwoordelijkheid. Mensen die met overtuiging nadenken over de toekomst van hun gemeente, hun stad en uiteindelijk onze regio. Ik zie vaak bevlogen mensen die graag goed willen doen voor de gemeente en regio.
Tegelijkertijd bleef er een vraag door mijn hoofd spelen.
Niet wat er in die akkoorden staat.
Maar hoe ze tot stand komen.
Hoeveel ruimte maken we eigenlijk voor datgene wat we nog niet weten?
We zijn goed geworden in analyseren. In rekenen. In prioriteren. We verzamelen data, formuleren doelen en vertalen ambities naar uitvoeringsagenda's. Allemaal noodzakelijk.
Maar ik vraag me af of de toekomst zich altijd laat vinden via een spreadsheet.
Soms denk ik dat de mooiste oplossingen ontstaan op plekken waar nog geen antwoord klaarligt. Waar mensen elkaar ontmoeten zonder precies te weten wat eruit zal komen. Waar een vraag langer mag blijven hangen. Waar een idee nog niet direct hoeft te bewijzen dat het waarde heeft.
Misschien is dat wel wat ik bedoel met creativiteit. Niet iets met gekleurde post-its of brainstormsessies. Maar ruimte voor verbeelding. Ruimte voor het onverwachte. Ruimte voor een gedachte die nog niet af is.
Ik gun deze regio die ruimte.
Niet omdat we te weinig plannen maken. Integendeel.
Maar omdat ik denk dat een regio niet alleen wordt gebouwd met beleid, investeringen en afspraken. Een regio wordt ook gebouwd met nieuwsgierigheid, met ontmoetingen, m met mensen die durven denken voorbij wat al bekend is.
Misschien zouden we onszelf vaker de vraag mogen stellen hoe we ruimte organiseren voor wat nog niet bedacht is.
Ik weet niet precies hoe dat eruitziet. Misschien hoort dat er juist bij.
Maar ik vermoed dat daar, tussen nieuwsgierigheid en ontmoeting, een deel van de toekomstige kracht van onze regio verborgen ligt.
Kristie Lamers
